ประเทศไทยมีปัจจัยหลายอย่างที่เป็นอุปสรรคต่อการดำเนินงาน และการขยายงานในการควบคุมวัณโรค ทั้งปัจจัยด้านผู้ป่วย สิ่งแวดล้อม สังคม และเศรษฐกิจ เช่น ความยากจน การด้อยโอกาสทางการศึกษา ชุมชนแออัด ปัญหายาเสพติด แรงงานย้ายถิ่น แรงงานต่างชาติผิดกฎหมาย ความแออัดของผู้ต้องขังในเรือนจำ เป็นต้น โดยองค์การอนามัยโลกจัดลำดับให้ประเทศไทยเป็น 1 ใน 14 ประเทศของโลกที่มีปัญหาการแพร่ระบาดวัณโรคสูง ในขณะที่ผลการดำเนินงานความสำเร็จในการรักษาค่อนข้างต่ำ ผู้ป่วยขาดความรู้และบางส่วนในชุมชนยังไม่ได้รับการวินิจฉัยการรักษาล่าช้า มารับบริการที่โรงพยาบาลเมื่อมีอาการมากแล้ว และเสียชีวิตในที่สุด  บางรายได้รับการรักษาไม่ต่อเนื่องขาดการรักษา อาจทำให้เกิดการดื้อยาและมีการแพร่กระจายเชื้อวัณโรคในชุมชน จากข้อมูลผู้ป่วยวัณโรค 3 ปีย้อนหลังของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเดื่อ พบว่า ปี 2565 มีจำนวนผู้ป่วยวัณโรค 7 ราย ปี 2566 มีจำนวนผู้ป่วยวัณโรค 9 ราย และปี 2567 มีจำนวนผู้ป่วยวัณโรค 12 ราย เป็นรายใหม่ 3 ราย จะเห็นว่ามีจำนวนผู้ป่วยวัณโรครายใหม่เพิ่มขึ้นในเกือบทุกปี  
ดังนั้นการค้นหาผู้ป่วยวัณโรคในกลุ่มเสี่ยงจึงมีความจำเป็น เนื่องจากหากสามารถค้นหาผู้ป่วยนำเข้าสู่ระบบการรักษาได้เร็ว ได้รับการดูแลรักษาอย่างถูกต้องและต่อเนื่องจาก จะทำให้เกิดผลสำเร็จในการรักษาและลดปัญหาการดื้อยาวัณโรค โรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านเดื่อ จึงจัดทำโครงการตรวจคัดกรองวัณโรคในชุมชนและดูแลผู้ป่วยวัณโรคปีงบประมาณ 2568 ขึ้น  เพื่อสร้างความตระหนัก สร้างความรู้และเข้าใจเกี่ยวกับโรควัณโรค ให้กับกลุ่มเสี่ยงมากขึ้น อีกทั้งยังช่วยให้คนที่พบเชื้อได้รับการรักษา นำไปสู่การป้องกันควบคุมการแพร่กระจายของโรคในชุมชนได้